Malzeme, oran ve dokunun kurduğu sessiz denge.
Bütünü oluşturan kararlar
Bir yapıya ilk bakışta hissettiğimiz bütünlük, çoğu zaman küçük kararların sonucudur. Cephedeki oranlar, balkonların ritmi ve malzemelerin birbirine geçişi mimarinin dilini oluşturur.
Küçük bir birleşim detayı, yapının genel ifadesini etkileyebilir. Bu nedenle tek tek elemanlar kadar aralarındaki mesafeler, geçişler ve tekrarlar da tasarım sürecinde birlikte değerlendirilir.
Malzemelerin birlikte dili
Taşın dokusu, ahşabın sıcaklığı ve camın açıklığı tek başına değil, bir arada anlam kazanır. Tasarımın karakteri; bu malzemelerin nerede, hangi ölçüde ve nasıl kullanıldığında ortaya çıkar.
Bir malzemenin farklı ışık koşullarındaki görünümü, dokunma hissi ve çevresindeki yüzeylerle ilişkisi önemlidir. Örnekleri bir arada değerlendirmek, çizimde görülen kararların gerçek mekândaki karşılığını anlamayı kolaylaştırır.
Görünüşten günlük kullanıma
Estetik bir yaklaşımın günlük kullanım ve bakım ihtiyaçlarıyla birlikte düşünülmesi gerekir. Kalıcı bir mimari ifade, görünüş ile işlev arasındaki bu dengede şekillenir.
İyi bir detayın değeri zamanla da anlaşılır. Kolay kullanılan, bakımına erişilebilen ve mekânın genel karakteriyle uyumlu çözümler, estetik kararların yaşam içinde anlamını korumasına yardımcı olur.
